Verzija za štampu

Nazivi ulica

Kume, izgore ti mašta

Kada su se onomad menjali nazivi sokaka iz praktičnih, ali i iz razloga animoznosti prema komunističkim simbolima i junacima, ne bi li se ovi nekim čudom povampirili i zavladali ponovo Srbijom, pri davanju imena mašta je, izgleda, bila „jača“ strana kod kuma.  
Tako u Bečeju postoje ulice sa sledećim nazivima: Uska, Lovačka, Šumska, Radarska, Kanalska, Mlinska, Žitna, Prigradska, Bagremova, Pružna, ulica Četkara (prim. aut. – verovatno je trebala da bude Četkarska ulica), ulica Botra i, verovatno šampion – ulica Voćnjaka. Sasvim je shvatljivo kako su se vremena menjala da su se i prema dnevnopolitičkom taktu menjali i nazivi ulica, i u znak počasti su se imena naših dobročinitelja kačila na ćoškove ulica. Samo što kod nas tako to funkcioniše da za sto godina dobročinitelj postane zlikovac.

Zadužbina baronice Eufemije Jović

Na neki čudan i neshvatljiv način se kroz imenarnik ulica nije pojavilo jedno ime koje, eto divnog primera, već više od stotinu godina Bečejcima čini dobro, i sigurno je ponos i dika grada – baronica Eufemija Jović, mecena i narodna dobrotvorka, naročito bečejske srpske pravoslavne dece.
Rođena je u Bečeju 1779. godine. Udala se 1801. godine za barona Stevana Jovića, jednog od kandidata za srpskog vojvodu. Bez potomstva, ostavila je 283 jutra zemlje, dve crkve – kapele i svoj dvorac Srpskoj crkvenoj opštini u Starom Bečeju, da se osnuje zadužbina za vaspitanje srpske siromašne dece pravoslavne vere, koja je od 1902. godine pripojena zgradi opštine i čini jednu celinu tako da se fasada Skupštine opštine Bečej prema trgu proteže u dužini od preko 60 metara.
Možda je greška ovog teksta što umanjuje baroničinu veličinu i žali samo za jednom ulicom, a možda njeno ime čeka neki trg?

Č.G.